مراکز آنالوگ و دیجیتال مخابرات

مراکز آنالوگ

اولین مرکز مخابراتی در سال 1342 در استان قم تاسیس شد، مراکز اولیه به نحوی بودند که اوپراتورها بصورت دستی نقاط تماس را بهم ارتباط میدادند گوشی های آن زمان یک دستگیره چرخان معروف به هندل روی آن بوده که با پرخاندن آن جریان متناوبی روی سیم القاء میکرد و اوپراتورها متوجه درخواست تماس می شدند آن موقع اوپراتور تماس بین دو طرف را برقرار میکرند.رفته رفته ارتباطات جای پای خود را باز کرد و وارد مناطق نظامی ارگانهای دولتی و سپس وارد تجارت و منازل عمومی مردمگردید، و امروزه دیگر مراکز مخابراتی آن زمان مراکز مخابراتی سابق نبودند و با پیشرفت تکنولوژی مخابرات عمل ارتباط بصورت اتوماتیک و با شماره گیری انجام میشد در ابتدا عمل شماره گیری بصورت روتاری توسط گوشی های مشترک انجام می گردید، و به مراکز تلفن بابت هر رقم به همان تعداد پالس ارسال میگردید و دستگاه نیز سلکتور هایی داشت که با هر پالس رسیده یک قدم جلو میرفت و با هر رقم یک سلکتور درگیر میشد تا نهایت به قدم آخر میرسید و به همین ترتیب به مشترک مقصد اتصال برقرار میشد،این روش تا سالها دست نخورده باقی ماند تا با رسیدن تکنولوژی دیجیتال و ورود قطعات دیجیتال به بازار به یکباره تغییرات شگرفی در دنیای مخابرات پدیدار گردید.

مراکز مخابرات دیجیتال:

شرکتهای مولد تجهیزات مخابراتی در بدو امر سعی در جایگزین کردن بخشهای مخابرات آنالوگ کردند ودر واقع عمل شماره گیری را از پالس به تن تغیر دادند و رفته رفته مراکز پالس جمع آوری گردید و در قدم بعدی اصول سوئیچینگ از سوئیچینگ مداری به سوئیچینگ بسته ای تغییر شکل داد یعنی مکالمات از ترمینال (گوشی) مشترک تا اولین مرکز مخابرات بصورت آنالوگ جابجا میشد.و توسط یک کارت بنام LC صداهای آنالوگ به دیجیتال (صفر-یک )تبدیل می کرد و اصولا در هسته سوئیچ عملا بسته هایی حاوی صفر و یک توسط مالتی پلکسر ها و دی مالتی پلکسر ها به مقصد هایی مشخص سوئیچ می شدند و این رویه تغییر چندانی نداشت و تا چند سالی ثابت ماند فقط اندکی تغییرات در کوچک کردن سایز مراکزمخابراتی شکل گرفت و بهینه کردن کیفیت مکالمات و افزودن سرویسهای متنوع ازجمله Caller ID و…..

پدیده ای بنام DLC:

همانگونه که قبلا گفتیم مراکز مخابراتی بعد از دیجیتال شدن یا ارتباطات در عصر دیجیتال تمام تلاش بر روی کوچک کردن سایز مراکز مخابراتی شروع کردند و این رویه موفقیت آمیز نیز بود کار تا جایی پیشرفت که دریک محل که 5 هزار شماره آنالوگ نصب بود درهمان محل بعد از دیجیتال شدن میتوان تجهیزات جهت بالای 50 هزار مشترک نصب کرد اما طی چند سال گذشته رویه و سیاست مخابرات نسبت به تجهیزات عوض شده و تصمیم گرفته شده است تا بخشی از تجهیزات نزدیک مشترک نصب شود واین سبب میشود تا مسیر کابل دیگر از مشترک تا مخابرات امتداد پیدا نکند و از بخش زیادی از هزینه ها جلوگیری شود لذا بخشی از تجهیزات در قالب DLC در محل های نزدیک مشترک – مجتمع های آپارتمانی – صنعتی –دانشگاهی و…. نصب میگردد و این تجهیزات توسط فیبر نوری با مراکز مخابرات ارتباط دارد وزمینه ارتباط برقرار می سازد.

ارسال صدا و تصویر بر بستر شبکه:

تکنولوژی جدید مخابرات ارسال صدا و تصویر بر بستر شبکه، پیشرفت چشمگیر و روز افزون مخابرات و تلفیق مخابرات دیجیتال با تکنولوژی ip سبب شد تا روشهای جدید ارتباط پا به عرصه وجود بگذارد تلفیق تکنولوژی مخابرات Commiunication و IT باعث شد رشته جدید مهندسی بنام ICT در دانشگاهها پا به عرصه وجود بگذارد وسبب پیشرفت علم مخابرات بر پایه ip گردیده است.امروزه انتقال صدا بر بستر ip حرف اول پیشرفت در حوزه مخابرات میزند لازم به ذکر است که بستر مخابرات ابتدا بر بستر وایر (سیم) و با توسعه بر بستر وایرلس (بی سیم) و با پیشرفت تکنولوژی بر بسترنور (optic) طی طریق کرده است و امروزه شرکت های ارائه دهنده سرویس های مخابرات جهت جذب مشتری در حال کشف راهکار هائی هستند تا بتوانند در رقابت بازار هزینه های خود را پائین آورند و بتوانند سرویس ارزان قیمتی به مشتری خود ارائه دهند تا از چرخه رقابت حذف نشوند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

7 + هشت =