اموزش پروتکل STP

آموزش مفهوم پروتکل STP (بخش دوم)

به شکل زیر توجه کنید :

UplinkFast: اگر مسیر شماره 1 Down شود 05 ثانیه طول می کشد تا مسیر 2 ، up شود . حال اگر در سوییچ شماره 3 کامند

Switch(config)#spanning-tree uplinkfast

را وارد کنیم و باعث می شود 05 ثانیه تبدیل به صفر ثانیه می شود . به پورت های بین سوییچ uplink می گویند . حال در این مدت زمانی که طول می کشد تا مسیر شماره 2 فعال شود تکلیف بسته هایی که برای سوییچ شماره یک فرستاده می شود چیست ؟
وقتی روی سوییچ شماره 3 کامند بالا را وارد کنیم بسته ای به نام Dummy تولید می شود و سوییچ شماره 3 ، 150 بسته درهر ثانیه روی مسیر شماره 2 می فرستند یعنی به محض آنکه مسیر شماره یک قطع شود سوییچ شماره 3 شروع می کند به بسته Dummy فرستادن روی مسیر شماره 2 و همچنین سوییچ شماره 3 ، priority سوییچ شماره 1 را افزایش می دهد تا با این کار هیچ بسته ای از مسیر شماره یک عبور نکند و همچنین cost مربوط به interface های سوییچ شماره 1 را 3000 عدد افزایش می دهد . این کامند فقط باید در سوییچ های لایه Access زده شود و به هیچ عنوان نباید در سوییچ root bridge استفاده کنیم.

Backbone Fast : پیشنهاد نمی شود از Uplinkfast استفاده کنیم چون تغییرات کلی در سوییچ ها به وجود می آورد و باعث load بسیار زیاد روی سوییچ می شود . اگر لینک شماره 1 قطع شود برای آنکه بسته ها از لینک شماره 2 عبور کنند بین 50 تا 52 ثانیه طول می کشد . لایه Backbone در واقع لایه Core به علاوه لایه Distribute می باشد . حال اگر کامند زیر را در هر سه سوییچ وارد کنیم.

Switch(config)#spanning-tree backbone fast

وقتی لینک شماره 1 قطع شود سوییچ شماره 3 تصور میکند رییس است و BPDU ارسال می کند . پورتی که بلاک شده است 20 ثانیه صبر می کند و سپش BPDU به سوییچ شماره 3 می فرستد . حال با راه اندازی Backbone fast این 20 ثانیه حذف می شود . در واقع به محض آنکه پورت بلاک شده BPDU به سوییچ شماره 3 ارسال کند ، سوییچ شماره 3 یک بسته RLQ به سوییچ شماره یک می فرستد . سپس سوییچ شماره 1 ، یک بسته RLQ-Reply به سوییچ شماره 3 می فرستد و دیگر 20 ثانیه صبر نمی کند . در واقع Uplinkfast 50 ثانیه تاخیر را صفر ثانیه می کرد اما BackboneFast 50 ثانیه را 30 ثانیه می کند .

حال ممکن است شخصی عمدی یا به صورت سهوی یک سوییچ با priority صفر در مجموعه قرار دهد .

این کار باعث می شود توپولوژی تغییر کرده و شبکه قطع و وصل شود . در این شرایط از root guard استفاده می کنیم که سوییچ دیگری root bridge نشود . روی پورتی که سوییچ اضافی به سوییچ شماره 3 وصل شده است کامند زیر را وارد می کنیم:

Switch(config-if)#spanning-tree guard root

در واقع روی پورت هایی از سوییچ که انتظار دریافت BPDU را نداریم باید root guard را فعال کنیم . در لایه Access باید root guard داشته باشیم . در root port نباید این کامند فعال باشد چون BPDU دریافت می شود . در شبکه ای که BPDU guard فعال است نیازی به فعال سازی Root guard نمی باشد . اگر بخواهیم BPDU guard  را نیز توضیح دهیم تعریف آن این است که برای آنکه وقتی از pc به سوییچ کابلی را وصل کردیم و می خواهیم پورت همان لحظه up شود از کامند

Switch(config-if)#spanning-tree portfast

استفاده می کنیم . در مواقعی سهوی یا عمدی اگر به جای pc ، سوییچ وصل کردیم برای آنکه loop ایجاد نشود کامند زیر را وارد می کنیم که اگر بسته  BPDU  برای سوییچ ارسال شد پورت مورد نظر Disable شود .

Switch(config-if)#spanning-tree bpduguard enble

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − 5 =